•  
  •  
 

Author's name (Thai)

ศักดา ธนิตกุล

Author's Affiliation (Thai)

ศาสตราจารย์ ดร. ภาคีสมาชิก ประเภทวิชานิติศาสตร์ สาขาวิชากฎหมายเศรษฐกิจ สำนักธรรมศาสตร์และการเมือง ราชบัณฑิตยสภา

Author's Affiliation (English)

Professor Dr. Quasi-Member Specializing in Law (Economic Law) Academy of Moral and Political Science Royal Society of Thailand

Abstract (Thai)

ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) องค์กรอุทธรณ์ขององค์การการค้าโลก (the World Trade Organization) ได้ให้ความสำคัญของค่านิยมเรื่อง “การอนุรักษ์สัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธุ์” ได้แก่ เต่าทะเล ว่ามีความสำคัญเทียบเท่ากับค่านิยมเรื่อง “ประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจ” ตามทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์เรื่องความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบ (Comparative Advantage) โดยตัดสินคดีข้อพิพาทระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกากับประเทศอินเดีย ปากีสถาน มาเลเซีย และไทย ว่ามาตรการของประเทศสหรัฐอเมริกาที่ห้ามนำเข้ากุ้งจากประเทศอินเดีย ปากีสถาน มาเลเซีย และไทยนั้น แม้จะเป็นมาตรการที่ไม่สอดคล้องกับข้อ 11 ของความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า (General Agreement on Tariffs and Trade หรือ GATT) ก็ตาม แต่ก็ได้รับการนิรโทษตามข้อ 20 (จี) ของความตกลงฉบับดังกล่าวเนื่องจากเต่าทะเลเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่ใช้แล้วสูญสิ้นหมดไป เมื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบระหว่างคำตัดสินในข้อพิพาทดังกล่าวกับมาตรการเก็บคาร์บอนข้ามพรมแดนของสหภาพยุโรป (European Carbon Border Adjustment Mechanism หรือ EU-CBAM) แล้ว อาจชี้ให้เห็นได้ว่าในอนาคต หากมีข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องกับมาตรการดังกล่าวเข้าสู่กลไกระงับข้อพิพาทขององค์การการค้าโลกแล้ว คณะพิจารณาข้อพิพาทและองค์กรอุทธรณ์ขององค์การการค้าโลกซึ่งตระหนักดีถึงปัญหา “วิกฤตโลกร้อน” ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ก็มีแนวโน้มสูงที่จะให้ความสำคัญกับค่านิยมสากลเรื่อง “การอนุรักษ์ชั้นบรรยากาศโลก” อันได้แก่ การลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกเพื่อไม่ให้อุณหภูมิของโลกสูงขึ้นเกินกว่า 2 องศาเซลเซียส ภายใน พ.ศ. 2593 (ค.ศ. 2050) ไม่น้อยไปกว่าค่านิยมเรื่อง “ประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจ” และคงจะตัดสินให้มาตรการ EU-CBAM ได้รับการนิรโทษตามข้อ 20 (จี) ของความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้าเช่นเดียวกัน

Abstract (English)

In 1998, the World Trade Organization (WTO) Appellate Body underscored the importance of the “conservation of endangered species,” specifically sea turtles, equating its value to that of “economic efficiency” as defined by the theory of comparative advantage. It ruled that the United States’ ban on shrimp imports from India, Pakistan, Malaysia, and Thailand, was permissible under Article 20 (g) of the General Agreement on Tariffs and Trade (GATT) due to the exhaustible nature of sea turtles as a natural resource regardless of the inconsistency with Article 11 of the GATT. Consequently, comparing this decision to the European Union’s Carbon Border Adjustment Mechanism (EU-CBAM), it may be concluded that should a dispute arise within the WTO’s dispute settlement framework, the Panel or Appellate Body—acutely aware of the ongoing “global warming crisis”—would likely balance “conserving the Earth’s atmosphere,” which is a universal value on reducing greenhouse gas emissions to prevent a global temperature rise exceeding 2 degrees Celsius by 2050 with “economic efficiency.” This choice will lead to the conclusion that the EU-CBAM should also be justified under Article 20 (g) of the GATT.

Keywords (Thai)

ค่านิยมสากล, การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ, การพัฒนาอย่างยั่งยืน, การปกป้องและอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ, กรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ, ความตกลงปารีส, ความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า, องค์การการค้าโลก, กลไกระงับข้อพิพาทขององค์การการค้าโลก

Keywords (English)

Universal Value, Climate Change, Sustainable Development, Protection and Preservation of Natural Resource, United Nations Framework Convention on Climate Change, Paris Agreement, General Agreement on Tariff and Trade the World Trade Organization, WTO’s Dispute Settlement Mechanism

First Page

1

Last Page

33

Download

Share

COinS